фарҳангшиносӣ

Тақвими ҷалолӣ, яъне чӣ?

Наврӯз мерасад, фасли гулбези сол, оғози соли нави шамсӣ, фасли эҳёи табиати афсункор.
Наврӯз мерасад, Наврӯзе, ки соли дароз интизораш будем, Нарӯзе, ки омад-омадашро муштоқона интизорӣ мекашидем. Ва хеле пазмони он лаҳзаҳои вурудем.
Суханро аз Шайх Саъдии Шероз меоғозам, ки дар Дебочаи «Гулистон»-и ҳамешабаҳор меоранд: «...тафарруҷкунон берун рафтем дар фасли рабеъ, ки савлати бард орамида буду айёми давлати вард расида... 

Феҳристи миллии намунаҳои мероси фарҳанги ғайримоддӣ

Мутобиқи  «Барномаи  ҳифзи  мероси  фарҳангии  ғайримоддии  халқи  тоҷик  барои  солҳои  2013-2020»,  ки дар  таърихи  31  майи  соли  2012, №263  аз  ҷониби  Ҳукумати  Тоҷикистон  ба  тасвиб  расидааст,  зарурати тартибу  таҳияи  Феҳристи  миллии  мероси  фарҳангии  ғайримоддӣ  ба  миён  омадааст.  Соли 2003 Конвенсияи  ЮНЕСКО оид ба Ҳифзи мероси фарҳангии ғайримоддӣ қабул шуд ва то ба имрўз кишварҳои зиёде, аз ҷумла Тоҷикистон (с. 2010) шомили он гашта, намунаҳои беҳтарини  фарҳанги ғайримоддии худро дар феҳристҳои ЮНЕСКО сабт кардаанд.  Ҳар як кишвар

Страницы