Интишорот

4-уми сентябр Рӯзи китоб

КИТОБХОНАҲОИ ДЕҲОТРО ФАЪОЛИЯТИ ЗАМОНАВӣ МЕБОЯД

Омўзишҳо нишон медиҳад, ки аксари муассисаҳои фарҳангӣ дар ҳолати буҳрони кадриву таҷҳизотӣ ва молиявӣ қарор доранд. Онҳо дар иҷрои вазифаҳои асосии худ, хусусан тарбияи насли наврас ба душворӣ мувоҷеҳ мегарданд. Ин ҳолат на танҳо фаъолияти китобхонаҳо, балки ба ташаккули фазои фарҳангиву маънавии бошандагони деҳот ва тарбияи насли наврас низ таъсири манфӣ

барчасп: 

Нақши фарҳанг ва иттилоот дар таҳкими Истиқлолияти давлатӣ

Чунин ном дошт мизи мудавваре, ки субҳи имрӯз дар Пажуҳишгоҳи  илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилооти Вазорати фарҳани Тоҷикистон баргузор шуд. Чорабинӣ дар ҳамкорӣ бо Кумитаи ҷумҳуриявии Иттифоқи касабаи кормандони фарҳанг, иттилоот, варзиш ва сайёҳии Ҷумҳурии Тоҷикистон доир гардид.

Шариф Комилзода, Директори ПИТФИ дар мавзуъи “Истиқлолият ва рушди фарҳанги миллӣ” суханронӣ кард. Вай аз ҷумла гуфт, ки “дар ҳақиқат фарҳанг аз

барчасп: 

Забон ва фарзонафарзандони тоҷик

Ба шарофати иқдом ва ормонҳои неки шахсиятҳои барҷастаи таърихӣ забони тоҷикӣ дар се давра мавриди таваҷҷуҳи амиқ ва сарпарастӣ қарор дошт. Давраи аввал ба асри Х, давраи дуюм ба ибтидои садаи ХХ ва давраи сеюм ба замони Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон иртибот дорад. Ҳарчанд дар ин марҳалаҳои таърихӣ шахсиятҳои зиёди барӯманд дар самти тозагии забони тоҷикӣ ва мавқеъ пайдо кардани он саҳм гузоштаанд, аммо дар ин раванд хизматҳои Исмоили Сомонӣ, устод Садриддин Айнӣ ва Пешвои муаззами

барчасп: 

Рӯзҳои фарҳанги Бадахшон дар вилояти Суғд

Ин чорабинии густарда, ки бо ҳидояти Асосгузори сулҳ ва ваҳдати миллӣ. Пешвои милла, Президенти Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баргузор мешавад, рӯзи 21-уми август бо вуруди намояндагони Вилояти Мухтори Куҳистони Бадахшон ба қаламрави вилояти Суғд шуруъ гардид.

Зиёрати оромгоҳи Нақибхон Туғрали Аҳрорӣ
Бино ба гузориши дафтари матбуотии ҳукумати вилояти Суғд меҳмононро дар

барчасп: 

Либоси миллиро тарҳи ягона мебояд

Гумон мекунем, вақти он расида, ки тарҳи ягонаи либоси миллиро эҷод намоем, ки на хоси бадахшониву кўлобӣ, на суғдию зарафшонӣ, на раштиву ҳисорӣ, балки нишони умумитоҷикӣ бошад.Дар навбати аввал чунин сару либосро дар навъи тоқии мардона ва куртаи занона метавон тарҳрезӣ намуд.

Боиси ифтихори тамоми мардуми Тоҷикистон аст, ки Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи танзими анъана ва ҷашну маросимҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон» дар ба

барчасп: 

Аз қаъри гили сияҳ то авҷи Зуҳал...

Ҳазору сиву ҳафт сол пеш дар ин рӯз нобиғаи Машриқзамин Абӯалӣ ибни Сино ба дунё омада буд.

Ибни Синоро дар Ғарб Авитсенна меномад ва ӯ бузургтарин пизишк, табиатшинос, файласуфи асрҳои миёна буд. Вай тавонист донишҳо дар бораи анатомия ва тиббро, ки инсоният дар тӯли таърих ба даст овардааст, ба ҳам орад. 

барчасп: 

Страницы