Интишорот

Дар шароити имрӯз, тавре Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон чунин баён намуданд: «Ҳифз кардани арзишҳои фарҳангӣ ва бегазанд ба фардоиён расонидани онҳо вазифаи муқаддасу ватандӯстонаи ҳар як шаҳрванди ҷумҳурист»...

Исфара яке аз шаҳрҳои қадима ва ободу зебои вилояти Суғд буда, дар ҳавзаи қаторкӯҳҳои Туркистон ҷойгир аст ва бо вилояти Боткони Кирғизистон ва Фарғонаи Узбекистон ҳамсарҳад аст. Аз байни шаҳр дарёи шӯху софу пуртуғёни Исфара ҷорист, ки заминҳои кишоварзиро шодоб мегардонад...

Имрӯз тарғибу ташвиқи сарватҳои таърихию фарҳанги халқи тоҷик тавассути ҳамкориҳои ватанӣ ва байналмилалӣ аҳамияти бештар пайдо кардааст. Гирдоварӣ, нигоҳдорӣ, пажуҳиш, ташвиқу тарғиб ва намоиши намунаҳои беҳтарин ва волотарин осори офаридаҳои инсонӣ вазифаи асосии осорхонаҳост...

Китобхонаи марказии ба номи “Дӯстии халқҳо” ва китобхона-филиалҳои шаҳри Норак яке аз муассисаҳои муҳими фарҳангиву маърифатии шаҳр  маҳсуб ёфта, ҳадафи асосии он ҷалби кӯдакону наврасон, ҷавонон ва калонсолон дар маҷмуъ, синну соли гуногун ба китобхонӣ ва баланд бардоштани савияи дониши онҳо мебошад...

Исфара яке аз шаҳрҳои қадим ва ободу хуррами кишвар аст. Исфара бо адибону пажуҳандагон ва созандагону навозандагони номвараш, бо мардуми заҳматкаш ва табиати зебояш маълуму машҳур аст. Исфара дар ин рӯзҳо чун дигар шаҳру ноҳияҳои кишвар ба истиқболи 35-умин солгарди Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон омодагӣ мебинад ва бе ҳеҷ шак онро бо дастовардҳои арзанда таҷлил хоҳад кард...

Соли 1985 дар шаҳри Киркуки Ироқ ба мутахассисони каналсози Шуравӣ ба ҳайси сартарҷумон ифои вазифа доштам. Хонаи ман дар даромадгоҳи шаҳраки мутахассисони Шуравӣ қарор дошт. Рӯзи истироҳат буд. Мошини “Таёта Ландкрузер”-и пурчангу хок бо рақамҳои ношинос омада, дар назди хонаам истод ва ду нафар аврупоинажод аз он фуромаданд. Чун ин манзараро аз тиреза медидам, зуд ба наздашон баромадам. Салому пурсупоси мо ба забони русӣ сурат гирифт...

Ноҳияи Ишкошим дорои 45 деҳа буда, яке аз деҳаҳои он Намадгут ном гирифтааст, ки номи таърихӣ буда, забоншиносон маънои онро аз калимаи “Намата-гата” забони куҳани форсӣ, макони зиёрату ибодат маънидод кардаанд. Дар ин деҳа зиёда аз 17 ёдгории таърихӣ ва манзараҳои зебову нотакрори табиат ҷойгиранд...

Дар тӯли солҳои соҳибистиқлолӣ, Тоҷикистон бо сарварии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҳама самтҳои иҷтимоӣ ба як қатор дастовардҳои назаррас ноил гардид, ки соҳаи фарҳанг аз ин пешравӣ дар канор намондааст. Чунки фарҳанг дар шинохт ва муаррифии миллату давлат маҳаки асосӣ ба ҳисоб меравад...