Интишорот

Фарҳанги мардумӣ омили худшиносии миллӣ

Дар ноҳияи Ашт чиликбозиро «алакбозӣ» ё «алакӣ-момокӣ», ланкабозиро «парбозӣ», мурғобишикорро «лаптабозӣ», подшоҳбозиро «кӣ ҷаллод?» ва ҷабпаракро «ҳамваҷаб», лухтакбозиро «ағобозӣ», сангчабозиро «қуйдбозӣ», сурсураконро «галабозӣ», гӯшмолакро «гӯшталобак» меноманд.
Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои эҳё ва рушди ҳунарҳои мардумӣ шароити мусоид фароҳам овард. Ин аст, ки имрӯз дар тамоми минтақаҳои кишвар марказҳои ҳунарҳои мардумӣ фаъолият намуда, дар он наврасону ҷавонон барои

барчасп: 

«Кашшофӣ» дар шеъри устод Рӯдакӣ

Дар бораи пайванди шеър ва мусиқӣ назари олимонро бори дигар ёдрас мешавем: «Дар ҳақиқат мусиқӣ ва шеър, - мегўяд олими эронӣ Ҳусейн Алии Маллоҳ, - ду ҳамзоданд, ки дар домони ду доя парвариш ёфтаанд». Ба ақидаи композитори бузурги олмонӣ, дирижёр ва нависандаи соҳаи мусиқӣ Рихард Вагнер: «Мусиқӣ ибтидо ва интиҳои сухан… ва муғозала (ишқ) оғоз ва хатми шеър аст».
Билохира, шеър ва оҳанг мисли ду навдаи як ниҳоланд, ки ҳар дуро як тана медорад ва

барчасп: 

Вохўрии як аскари тоҷик бо маршал Жуков

Таҷлили 72-солагии Ғалаба бар фашистони Олмон иди ҳамаи халқу миллатҳои собиқ Иттиҳоди Шўравӣ мебошад. Аз ҷумла тоҷикон низ дар ин пирўзии бузург саҳми калон гузоштаанд. Аз он қаҳрамонони ҷонфидо, ки аз рўзҳои нахустини ҷанг баҳри дифои Меҳан бархоста буданд, имрўз шумораи ками аз набардҳо саломат баргаштаи онҳо ҳамроҳи мову шумо зиндагӣ мекунанд. Ин азизонро бояд мо аз ҳама ҷиҳат эҳтирому қадрдонӣ кунем ва аз нақлу ҳикоёти онҳо дарсҳои мардонагиро омўзем.
Даҳ сол пеш бо як нафар иштироккунандаи
Ҷанги Бузурги Ватанӣ, сокини деҳаи

барчасп: 

Журналистика ва публитсистикашиносӣ чун самти афзалиятноки илм бояд эътироф гардад

Ағлаби назарияпардозон ва муҳаққиқин хусусияти публитсистикаро дар воқеӣ будани мавзўъ, бо факт асоснок гардонидани он, образнокии сухан, оҳангҳои иҷтимоӣ ва мавқеъгириҳои сиёсӣ дониста, таъиноти онро тарғиби ғояҳои пешқадам ва таъсири бевосита ба афкори умум муайян кардаанд. Дар замони имрўз, ки бо инкишофи техникаву технология, аз ҷумла рушди Интернет навъҳои гуногуни муошират ба вуҷуд омада шакл мегирад, муносибати журналистӣ ва публитсистӣ низ ашколи тоза пайдо мекунад.

барчасп: 

Рӯнамои аввалин шарҳи комили “Гулистон”-и Шайх Саъдӣ дар Рӯзи бузургдошти ҳакими бузург

Баъди зуҳри рӯзи   Баъди зуҳри рӯзи панҷшанбе, 20-уми апрел  ошиқони каломи Шайх Саъдӣ дар як толори хеле хурдакаки собиқ кинотеатри Зебунниссо, ки ҳоло Иттиҳоди киноматографистони кишвар онро қароргоҳи доимии худ кардааст, ҷамъ омаданд, то бо василаи ширкат дар рӯнамои Шарҳи “Гулситон”-и донишманд ва пажуҳишгари шинохтаи тоҷик Обид Шакурзода ҳамзамон Рӯзи бузургдошти ҳакими бузург, паябари шеъри форсиро таҷлил кунанд.
Ҳамасола аввали урдибиҳштмоҳ (баробар ба 20 апрели соли масеҳӣ) дар сар то сари

барчасп: 

Диди қирғизии Наврӯзи Аҷам

Бо фарорасии айёми хуши баҳорӣ дилҳо аз фараҳу шодкомӣ лабрез мешаванд, ҷашни суннатии ниёкони некноми мо Наврӯзи Аҷам бо бағали пур аз сабзаву гул вориди диёр мегардад. Аз қудумаш хонаву кошона рушан, боғу роғ сабзу тар, оби чашмасору дарё мусаффост. Замини хотиротамон шукуфазор мешавад, ёдҳои наву кӯҳан ба ҳам меоянд ва моро лаҳазоте аз ин олам ба олам рӯъёҳо партов мекунад ва дар пеши назар ин лаҳазот танҳо гулу сабза меояд, ки рамзи хуррамииву нишот аст.

барчасп: 

Страницы