Интишорот

Ноҳияи Ванҷ яке аз ноҳияҳои зебоманзари  кишварамон мебошад, ки бо табиати нотакрори худ шуҳратманд аст.  Дар ин ноҳия бештар ҳунарҳои мардумӣ рушд карда, аҳолии он дар баробари кишту кору боғдорӣ ва чорводорӣ инчунин ба ҳунарҳои аждодии худ таваҷуҳи хоса доранд. Яке аз ин ҳунарҳои қадимаи аждодӣ табақтарошӣ мебошад. Бояд қайд кард, ки ҳунари табақтарошӣ  аз ҳунарҳои маъмултарини сунатии  миёни мардуми тоҷик маҳсуб ёфта,..

Мазорҳо ва  зиёратгоҳҳо аз шумули ҷойҳои муқаддасеанд, ки дар тамоми гӯшаву канори олам қавмҳову халқиятҳои гуногун мувофиқи урфу одат, маданияту фарҳанг ва дину оини худ ба онҳо эҳтиром гузошта, ба ҳар василае ихлосмандии худро нишон медиҳанд...

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар вохӯрӣ бо зиёиёни кишвар мавқеи бузурги фарҳангро дар рушди маънавии ҷомеа муайян намуда, чунин зикр намудаанд: “Фарҳанг ҷавҳари ҳастии миллат буда, дар ташаккулу такомули маънавии ҷомеа ва тақвияти андешаву рӯҳияи миллӣ нақши муассир ва ҳатто ҳалкунанда мебозад”...

Ҳ А М О С А И  КОРГАРИ РОҒУН

I

Зинда бод оне, ки назми зиндагиро

Метавонад сохт...

Ҳамасола 24-уми ноябр дар саросари кишварамон Рӯзи Парчами милии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун яке аз ҷашнҳои муҳими давлатӣ таҷлил мегардад. Ба ҳамин муносибат 24-уми ноябри соли 2025, дар  Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилоот мизи мудаввар дар мавзуи “Парчами миллии Тоҷикистон рамзи истиқлоли давлатӣ” баргузор карда шуд...

 Парчами давлатии Тоҷикистон,  на танҳо рамзи давлатдорӣ, балки дар тӯли таърих рамзи озодӣ, ваҳдат, ҳувият ва ормонҳои миллат аст. Таърихи парчам реша дар ҳазорсолаҳо дошта, он аз таърихи шуриши Коваи Оҳангар, яке аз қаҳрамонҳои асотирии мардумӣ, манша мегирад. Коваи Оҳангар дар замоне, ки Заҳҳоки золиму хунхор бар мардум ситам мекард ва садои халқ ба гӯше намерасид, бар зидди ин зулм қомат афрохт...

Парчами давлатӣ ин нишоне аз таърихи чандинҳазорсолаи миллати тоҷик, рамзи давлати соҳибистиқололи мо мебошад. Агар ба сарчашмаҳои таърихӣ назар афканем, мебинем, ки қавми ориёӣ аз замонҳои бостон оини парчамбардориву парчамбардории  худро гиромӣ доштанд. Зеро ки парчам нишоне аз ваҳдату ягонагӣ, сулҳу осоиштагӣ, иттиҳоди миллатҳои гуногун, ҳатто муборизаву набардҳо...

Парчам аз қадимтарин рамзҳои давлатдорӣ, ҳувияти миллӣ ва иқтидори сиёсӣ дар таърихи инсоният буда, ҳамчун муқаддасот ҷойгоҳи хосса дорад. Дар тӯли ҳазорсолаҳо парчамҳо аз аломати ҷангу дифоъ ба рамзи ваҳдат, тамаддун, давлатдорӣ ва арҷгузории миллӣ табдил ёфтаанд. Имрӯз дар низоми байналмилалӣ, ҳар як давлат парчами миллии худро ҳамчун рамзи истиқлоли сиёсӣ, арзишҳои миллӣ, ғояҳои давлатдорӣ ва оянданигарӣ муаррифӣ мекунад...