Суханронии Пешвои миллат ба муносибати Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон
Воқеан, зиндагӣ дар чунин ҷомеае, ки асоси бунёдии онро таъмини ҳуқуқу озодиҳои инсон ва адлу масъулияти баланди ҳокимиятдорӣ ташкил медиҳад, орзуи асрии халқи мо буд. Метавон гуфт, ки дар ин роҳ ҳанӯз аз қадим кӯшишҳо амалӣ карда мешуданд. Аз ҷумла, дар аҳди Ҳахоманишиён — дар қарни панҷуми пеш аз милод — Эъломияи ҳуқуқи башари Куруши Кабир содир шуда буд, ки дар он бори нахуст сухан аз ҳуқуқи инсон дар ҷомеаи боадолат мерафт...
Рӯзи Ваҳдати миллӣ яке аз муҳимтарин ҷашнҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон буда, ҳамасола 27 июн таҷлил мегардад. Ин рӯз ба имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар соли 1997 марбут аст, ки ба ҷанги шаҳрвандӣ хотима бахшида, барои барқарории сулҳ, субот ва ваҳдати ҷомеа заминаи устувор фароҳам овард. Ваҳдати миллӣ яке аз муҳимтарин дастовардҳои таърихии даврони соҳибистиқлолии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба шумор меравад...
Дар фарҳанги мардум гиёҳ аз қадимулайём мавқеи хосса дошта, ҷузъи ҷудонопазир дар зиндагии рўзмарра ба шумор меравад. Ҷойгоҳ ва нақши он комплексӣ буда, се ҷанбаи муҳимро дар бар мегирад, ки инҳо табобатӣ, эътиқодӣ ва ривоятӣ мебошанд. Ин ҷанбаҳо бо ҳам алоқаи ногусатанӣ дошта, дар лаҳзаи дард эътиқод ба вуҷуд омада, барои рафъ ва шифо ёфтан тановули гиёҳ оғоз меёбад...
Мафҳуми ваҳдат дар адабиёти форс-тоҷик рукни аслӣ буда, дар се сатҳ: ирфонӣ (ваҳдати вуҷуд), ахлоқӣ (ваҳдати инсонӣ) ва миллӣ (ваҳдати сарзаминӣ) ҷилва кардааст. Орифон ва шоирони бузург бар ин боваранд, ки тамоми офаридаҳои олам бозтоби як ҳақиқати воҳид-Худованд ҳастанд...
Аҳмади Дониш ситораи дурахшоне буд дар осмони Бухорои асри ХIХ, ба ифодаи устод Айнӣ “Аҳмади калла, чунонки осораш далолат мекунад, дар муҳити Бухоро ба инқилоби илмӣ, адабӣ, иҷтимоӣ ва сиёсӣ раҳбар ба шумор меравад”. Ҳамин нуфуз, камоли илму адабу дониш, рафъати андеша ва иззату эътибору шараф буд, ки аморати Бухоро Аҳмади Донишро се мартаба дар ҳайати расмии намояндагони дарбор ба Россия фиристод...
Устод Айнӣ аз мактаби адабии Аҳмади Дониш гузашта буд, “Наводир-ул-вақоеъ”-ро ба такрор хондааст ва дар бораи ин асар ёддоштҳои пурарзиш дорад. Аз ду ишорати устод дар “Таърихи инқилоби фикрӣ дар Бухоро”, ки ахиран чун қисми панҷуми “Ёддоштҳо” ба нашр расид, маълум мешавад, ки он фасодату табаҳкориҳо, ки Дониш дар вақташ ба боди танқид гирифта буд, то охири ҳукумати манғитиён давом кардааст, бар илова,..
Таваҷҷуҳ ба Вашгирди бостонӣ дар илми бостоншиносии шуравӣ баъд аз Ҷанги Бузурги Ватанӣ шуруъ шудааст. Соли 1946 Экспедитсияи бостоншиносони шуравӣ барои омӯхтани навоҳии ҷанубии Тоҷикистон ташкил шуд, ки мақсади асосии онҳо таҳқиқи осори бостонии қисматҳои шимолии Кӯлоб ва Сталинобод буд...
Ноҳияи Зафаробод 20-уми декабри соли 1965 таъсис дода шудааст. Маркази ноҳия шаҳраки Зафаробод асту аҳолии ноҳия зиёда аз 83000 нафарро ташкил медиҳад. Масофа аз маркази ноҳия то шаҳри Хуҷанд 106 км аст...

