Истиқлолияти давлатӣ барои тамоми соҳаҳои муҳими хоҷагии халқ, азҷумла илми тоҷик марҳилаҳои нави рушу нумуро оғоз бахшида, заминаҳои таҳқиқоти бунёдиро фароҳам овард. Маҳз ҳамин мавзуъ меҳвари асосии конфренсияи илмие буд, ки имрӯз дар маҷлисгоҳи Пажӯҳишгоҳи илмӣ тадқиқоти фарҳанг бо ҳузури намояндагони Вазорати фарҳанг  ва олимони соҳа конфренсияи илмӣ-назариявӣ дар мавзуи “Рушди илми тоҷик дар даврони истиқлол” доир шуд...

Дар шароити пуртуғёни ҷаҳонишавӣ  ва густариши фарҳанги оммавӣ ҳифз ва рушди  фарҳанги миллӣ аҳаммияти хосса касб менамояд. Яке аз унсурҳои муҳимтарини ин мерос мусиқии суннатӣ ба ҳисоб меравад, ки таҷассумгари таърих, ҷаҳонбинӣ, эҳсосот ва арзишҳои маънавии миллат  мебошад...

Асосгузори илми театршиносии тоҷик, ки ҳамчун Арбоби санъати Ҷумҳурии Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ, доктори илмҳои санъатшиносӣ, профессор Низом Нурҷонов маҳсуб меёбад. Ҳамчунин, фаъолияти илмӣ ва педагогии ӯ дар ин китоб иникос ёфтааст...

Театр яке аз қадимтарин намоишҳои санъат ва фарҳанг дар таърихи инсон мебошад. Давраҳои қадим, вақте ки одамон барои баён кардани рӯйдодҳои ҳаётан муҳим, ҳикояҳои афсонавӣ ва анъанаҳои ҷамоавӣ ба намоиш мегузоштанд ва ба иҷрои ҳунарии он рӯ меоварданд, шакли театриро мегирифт. Театр ҳамеша ҳамчун шакли баёни иҷтимоӣ ва фарҳангӣ хизмат кардааст, ки фикр ва эҳсосоти мардумро ба таври визуалӣ ва ҳаракатӣ ифода мекунад...

Когда, я училась в Институте искусств, то Хошим Гадоев преподавал сокурсникам с актёрского факультета, которые в последствии, состоялись в профессии, все они получали бесценные уроки у великого мастера. Когда Мехродж Асоев- ныне директор народного театра в Гиссаре, изъявил желание проведать устода, я также напросилась, чтобы увидеть и побеседовать с великим актёром нашего времени...

Наврӯз ҳамчун пайванди инсон ва табиат, ҳамзамон ҳамчун рамзи пирӯзии нур бар зулмот, гармӣ бар сардӣ иимрӯз натнҳо дар сатҳи ҷумҳурӣ, балки дар арсаи байналмилалӣ бо шукуҳу шаҳомати хосса ҷашн гирифта мешавад...

Дар фарҳанги мардуми тоҷик, табиат на танҳо муҳити зист, балки манбаи маънавият ва арзишҳои ахлоқист. Яке аз унсурҳои муҳим дар табиат дарахт мебошанд, ки аз замонҳои қадим ҳамчун поя ва асоси ҳаёти башарӣ арзи вуҷуд кардааст. Табиат аз бунёди олам сарчашмаи илҳому зиндагӣ ва қувваи устувори руҳияи инсоният буд, ҳаст ва мемонад, ки дар ин миён дарахтҳо ҷузъи ҷудонопазири табиат,..

Муҳтарам бонувону модарони гиромӣ, ҳамкорони азиз!

Бо камоли эҳтиром ва самимияти беандоза Шумоёнро ба муносибати ҷашни пурифтихори Рӯзи Модар, ки рамзи эҳтиром ба зан, қадршиносии модар ва арҷгузорӣ ба ҷойгоҳи баланди ӯ дар ҷомеа мебошад, самимона табрик менамоям.