Интишорот

Луқмони Ҳаким файласуф- қаҳрамони асарҳои бадеии навиштории халқи тоҷик тарбияи кӯдакро ҳанӯз аз батни модар зарур дониста, роҳи беҳтарини ба камол расонидани фарзанди солеҳро дар ҳанӯз дар батни модар бо суханони нек ва хотироти хуб гуфтан мебинад. Ин суханони Луқмони Ҳаким дар илми тибби ҳозира дақиқ исбот шуда, олимони ин соҳа бар он боваранд, ки кӯдак ҳанӯз аз 6 моҳагии дар батни модар будан ...

…Мутриб бо шӯру шавқ рубоб менавохт. Дар анҷоми ҳар оҳанг сомеон ба ҳунари ӯ каф мекӯфтанду аҳсан мехонданд. Бахусус, писараке, ки дар қатори пеш менишаст, мафтун шуда, мекӯшид аз шунидани ҳар як садои парда, дидани ҳар як ҳаракати ангушт баҳра бигирад, ҳар як навои шунидаашро дар хотир дорад. Мутриб менавохту дар пеши чашми писарак манзараҳои нотакрори кӯҳсори диёраш, боғҳову даштҳои...

Дар ноҳияи Спитамени вилояти Суғд дар қатори дигар ёдгориҳои фарҳангӣ-таърихӣ мазору зиёратгоҳҳо аз қабили Ҷигдалик-ота дар ҷамоати Турсун Ӯлҷабоев, Ҷабборқул-ота дар ҷамоати шаҳраки А. Ҷомӣи Навкат, Кӯктунлик-ота ва Лангар-ота дар ҷамоати деҳоти Тағояк ва дигар қалъаву мавзеҳои дигар низ мавҷуданд.  Аз  номгузории зиёратгоҳҳо маълум аст, ин шахсиятҳо аз тоҷикон набуда ба воситаҳои гуногун дар ин мавзеъҳо дафн гардидаанд.

Айёми наврӯзӣ, баробари  чаҳ-чаҳи булбулону хониши дигар мурғакони хушилҳом дар хонаи Шайх Обид сокини деҳаи хушобу ҳавои Бедаки кӯҳистони Муъминобод садои тифли навзоде низ баланд шуд. Мурғакони хушилҳом аз лаҳзаҳои эҳёю шукуфтанҳои табиат илҳом гирифта, ба нағмапардозӣ шурӯъ карда буданд. Ҳамнаво бо садои мусиқии форами табиат, шилдирроси оби чашмасорон, хониши парандаҳо...

Вазъи имрӯзаи раванди тарбия дар ҳамаи муассисаҳои таълимӣ ва тарбиявӣ ҷустани роҳҳои навӣ кориро тақозо дорад. Дар ин раванд истифода бурдан аз ҳамаи роҳҳои нави корӣ самаранокии кори моро ба маротиб таъсирбахш намуда, ба ноил шудан ба ҳадафҳои худ, яъне тарбияи маънавӣ-ахлоқии ҷавонон оварда мерасонад.

Ҷурахон Обидпур. Ӯро натанҳо дар консерваторияи миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон, на танҳо мактаби мусиқии ба номи Зиёдулло Шаҳидӣ, ки ӯ ба шогирдон дарс мегӯяд, балки берун аз он аксарият медонанду номашро бо эҳтиром ба забон меоранд… Ӯ оҳангсоз аст. Аз аёми тифли ба олам санъат рағбат пайдо карда буд. Доимо суруд мехонд. Шуғлаш мутолиаи китоб буду аз бар намудани абёти классикон...

Сарнавишти инсонро аз азал гарчанде Худованд кашида бошад, аммо парвариш кардан, ба дунё овардан, ба воя расондану роҳсипор гардонданро  маҳз ба воситаи зан амалӣ намудааст. Пас, агар зан – модарро баъд аз  Худованд сарнавишти одамизод хонем, хато нахоҳем кард. Зеро зан буд, ки  дар батни хеш моро нӯҳ моҳу нӯҳ рӯз бардошта, бо машақатҳои бо ҷон баробар ба дунё меораду дар оғуши биҳиштосои пур аз рангорангии дунёяш ба воя мерасонад.

Санаи 04.03.2022 як гурӯҳ ходимони илмии Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилоот аз намоиши «Тоҷикистон-кишвари дарёҳои тиллоӣ» -и Муассисаи давлатии Осорхонаи миллии Тоҷикистон боздид ба амал оварданд. Намоиши «Тоҷикистон-кишвари дарёҳои тиллоӣ» бори аввал дар қитъаи Аврупо дар Осорхонаи ҳунарҳои осиёии «Гиме»-и шаҳри Парижи Ҷумҳурии Фаронса бо сарпарастӣ ва иштироки бевоситаи  Пешвои миллат...